توی باغــــا گل سرخی تـوی آسـمون ستاره
جایی رو سراغ ندارم که نشون از تو نـداره

تــاریخ تولــــد تـــو تــوی دفـتــــــر حســابـــم
شب که چشمام‌و می‌بندم باز نمی‌ذاری بخوابم

عکس تو جور عجیبی توی چشمام می‌درخشه
دیوونم خدا می‌دونه کاش خودش من‌و ببخشــه

توی تابستون نسیمی آفتابی توی زمستــون
تو همونی که گرونه نمی‌یاد به دستم آسـون

وقتی مـــن تــو آسمـونم تـو تـوی راه زمـیـنـی
مشکل اینه چون عزیزی هرجا باشی نازنینی

سفر دور و درازت بــی‌خطر باشه الـهی
بی‌خبر من‌و گذاشتی ولی نه تو بی‌گناهی

قیمت نگـــــــــاه نازت خیلــیه مثل صــداقــت
مث خوب بودن تو سختی واسه اثبات رفاقت

توی خـرداد گل یـاسی  توی آبان گل مریم
چه شکنجهء قشنگی می‌کُشی من‌و تو کم‌کم

چه تفاهمی تو عاقل دل من مات و دیوونه
درمونم دســت چشاته اینم آخــرین بــهونه

دل تو یه وقتا سنـگه یــه روزم مـثـــل بلـــوری
شبا گاهی قرص ماهی یه روزم یه تیکه نوری

حوصله که داشته باشی دوسه جمله می‌گی گاهی
اما میلت که نباشه نمـــی‌دی حــــــتی نگــــــــاهی

چون غروب خــــیلی قشنگه تو خود خــــودِ غروبی
چی بگم قحطی واژه‌ست هر چی هستی خیلی خوبی

عکس نازتو گذاشتن گـــوشهء سفــید دفتر
تا دیگه هیچکی نبینه یکی کمتر باشه بهتر

مث آسمون عجیبی شبی آبــــی شـــــبــی قـــــرمـــز
ولی هر رنگی که باشی من و دوست نداری هرگز

یه روزی می‌شی یه دریا فـــــــــرداش اما مثل کوهی
هرچی که دلت می‌خواد باش هر جا باشی با شکوهی

پره از اسم قشنگت صفحه صفحهء کتابم
به همون تعداد اسما تو ولی دادی عذابـــم

لااقل خوب شد که لطفی کردی‌و واسم نوشتی
معنی حرف تو این بود که مطیع سرنوشتـــی

دلم‌و دادم به دست تو برای یــادگـــاری
قابلی نداره بردار می‌دونم دوسم نداری

وقتی که بارون می‌گیره چشمام از عشق تو خیسه
دل برات به قول سهراب زیر بـــــارون می‌نویسه

تنها آرزوم همیـنه تا یـــــــادم نـــرفــــتــه راســـــتی
کاش یه روز بهم بگی که من همونم که می‌خواستی